Loneliness has many shapes, but mine blooms like a flower in untouched mountains

Ajmane Bajrami

Librat

  • Lokomotivë shpirti botuar tetor 2024.
  • Në hirin e një jete tetor 2023, Ribotim 2026

Disa ndjenja nuk ikin ato bëhen poezi

Why are we afraid of being replaced by machines,

if we’ve already become the most dangerous machines walking this earth?

Man doesn’t need an enemy

for he is his own worst one.

Weekly

Nga shpirti s’dalin tradhëti, veç ato ndaj vetës.

You cut off the branches,to prove how strong you are,

but leave yourself without oxygen.

I preva flokët, nanë se s’dijsha si me e ndalë dhimbjen e zemrës, s’dijsha si me e ndalë zjarrin që më digjte, nuk dita me e dasht vetën pak ma shumë e mos me lanë askënd flokët me mi prek.

I preva flokët, nanë

Se thashë ndoshta kështu do të mësohem me i lanë gjanat me shakue; mjerimin e dhembjen, mëshirën e gëzimin dhe ta ruai për vete dashurinë e udhëtimit.

I preva flokët, nanë.

Me bindjen se bashkë me flokët, nga mendja do të më hiqeshin edhe kujtimet.

I preva flokët, nanë.

për ti tregue botës dhe së pari vetës: se sa do e madhe të jetë dashnia. duhet të mësohesh me e lanë me shkue.

Disa gjëra ti mëson shkolla, disa të tjera shoqnia, e disa tjera jęta, mu atëherë kur dëshira për të mësue, të ka braktisë.

I preva flokët, nanë. se thashë me to do ta filins vetën, do ti tregojë asap se shumë e due, e due për atë që nuk shiiet, e due për atë që çdo errësirë ka ditë me ma ndriçue.

E due vetën nanë, se dhurata e botës ishte mungesa e dashnisë, njohja e vetmisë. Ndoshta nesër prapë kam me i rrit, por sot po i la me shkue, bashkë me to të gjithë ata që mi kanë ledhatue.

dikush të më dojë,

në heshtjen e natës, një fjalë të ëmbël të ma thojë.

Dikush të më shohë, atë që nga bota e fsheh, plagëve kripë të mos iu hedhë; se jeta është e vështirë e rrugët janë të gjata.

Një mosbesues, të mos më besojë kur them se rruga e lëmuar është, se netët e ëmbla janë.

Një fjalë të mirë, e thënë me pahir.

Rrugëve të goat, në vesh ta kem jehonën e mirësisë.I

.

Contact via DM or Gmail

Do të kthehem- I thashë vetës teksa askush nuk yeti,

do të kthehem pëshpërita në mbretërinë e vetmisë sime,

Mbretëri kjo që kish dëgjuar lloj, lloj gjërash, e prapë s’më largohej.

A largohet vetmia kur e kupton edhe ajo se sa e vetmuar je, apá ta mbanë dorën ashtu siç nuk ka ndodhur asnjëherë më parë?